Prom kolejowy Stralsund

Od grudnia 1945 roku prom kolejowy Stralsund, zbudowany w 1890 roku w stoczni Schichau, pełnił służbę transportową pod sowieckim zarządem wojskowym kursując między stacjami Wolgaster Fähre i Wolgast Hafen wpływając także do Świnoujścia, Greifswaldu i Stralsundu.

Dnia 11 kwietnia 1949 roku został przekazany Niemieckim Kolejom Państwowym (lokomotywownia w Seebad Heringsdorf).

Prom kolejowy STRALSUND transportował zazwyczaj wagony towarowe, w razie potrzeby również wagony osobowe i lokomotywy, jeśli te musiały znaleźć się w warsztacie naprawczym kolei lub stamtąd wrócić. Ze względu na swój wiek stał się chronionym zabytkiem techniki.

Co trzy lata, przy zadokowaniu promu, trwających 85 dni pracach remontowych (najczęściej od stycznia do kwietnia), z wyspy i na wyspę nie mogły dostać się w ogóle żadne wagony towarowe, tak że wszystkie ładunki musiały być wyładowywane w Wolgast Hafen i dostarczane klientom samochodami.

Prom STRALSUND ma masę użytkową wynoszącą 115 t, moc jego maszyn wynosząca 2 x 90 kW daje mu prędkość 8 węzłów, tak że długą drogę 1,4 km mógł pokonać w około osiem do dziesięciu minut.

Dnia 1 sierpnia 1960 roku został podporządkowany Urzędowi Morskiemu Niemieckich Kolei Państwowych w Saßnitz.

Do czasu swojego (tymczasowego) unieruchomienia w grudniu 1990 roku, prom kolejowy Stralsund służył od 1986 roku bez własnego napędu z pomocą holownika, zabierając na pokład wszystkie pojazdy kolejowe, od 1994 roku nawet z pomocą dźwigów (przystań promowa w Wolgaście została już zdemontowana).

W roku 1993 służył raz jeszcze, kiedy wymieniano stare składy pociągów na zmodernizowane autobusy szynowe typu LVT i prom Stralsund transportował wagony silnikowe na wyspę.